| Ziobro vs. prawo |
| 24 Lutego 2007 |
|
Niechęć polityków PiS do Trybunału Konstytucyjnego nie powinna nikogo dziwić. Trybunał póki co jest niezależny, ma swoje zdanie i potrafi głośno wyrazić swój sprzeciw wobec niekonstytucyjnych działań IV RP. Niczym szczególnym nie jest więc nowy konflikt Prezes TK Jerzy Stępień vs. minister Ziobro. Minister Ziobro wielokrotnie już udowadniał, iż niezależność sądów jest mu nie do końca na rękę (choćby znana sprawa kiedy to groził pewnemu sędziemu odpowiedzialnością karną za wydanie wyroku uniewinniającego). Tym razem udowodnił, iż konstytucyjne standardy prawa, tak charakterystyczne dla państw judeochrześcijańskiej cywilizacji zachodu, także rozmijają się z jego spojrzeniem na prawo karne i... postawił zarzuty chirurgowi Mirosławowi G. Zanim zdążyła zrobić to prokuratura, co więcej, minister w praktyce orzekł też winę G. Spotkało się to z krytyką ze strony prezesa TK Jerzego Stępnia, który publicznie wypowiedział się, iż minister Ziobro powinien zostać pociągnięty do odpowiedzialności konstytucyjnej i stanąć przed Trybunałem Stanu. Efekt – taki jakiego się można było spodziewać – wściekłe psy PiS rzuciły się na TK z jego prezesem na czele. Elokwentne inaczej wypowiedzi pana Ziobro: O Prezesie TK Osoba początkująca na takim stanowisku czasami powie kilka słów za dużo. No cóż, Jerzy Stępień wprawdzie piastuje to stanowisko od niedawna, kiedy to zastąpił prof. Marka Safjana, jednak sędzią TK jest od 1999 roku. Dlatego chciałbym przypomnieć panu ministrowi, iż wtedy,w III RP, obowiązywały trochę inne zasady wyboru osób pełniących tą funkcję. Decydowało nie nadanie partyjne, a wiedza i autorytet. O postawieniu go przed TS: Pan prezes Trybunału Konstytucyjnego powinien wnosić też o postawienie mnie przed Trybunałem ds. Zbrodni w b. Jugosławii, lub ds. zbrodni w Ruandzie. Zgodnie z zasadami dialektyki, wszystko łączy się ze wszystkim i na pewno jakieś związki można tu znaleźć Kto jak kto ale minister sprawiedliwości powinien chyba zdawać sobie sprawę, iż artykuł 198 Konstytucji RP stanowi: Za naruszenie Konstytucji lub ustawy, w związku z zajmowanym stanowiskiem lub w zakresie swojego urzędowania, odpowiedzialność konstytucyjną przed Trybunałem Stanu ponoszą: Prezydent Rzeczypospolitej, Prezes Rady Ministrów oraz członkowie Rady Ministrów, Prezes Narodowego Banku Polskiego, Prezes Najwyższej Izby Kontroli, członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, osoby, którym Prezes Rady Ministrów powierzył kierowanie ministerstwem oraz Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych. a art. 42. ust.3 Każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu. Tym samym, wypowiedź Jerzego Stępnia, jest w znacznym stopniu uzasadniona. Naruszenie zasady domniemania niewinności, wynikającej wprost z Konstytucji przez osobę taką jak minister sprawiedliwości jest nie podlegającym dyskusji deliktem konstytucyjnym, za który ponosi się odpowiedzialność przed TS. W tej sytuacji nasuwa mi się tylko jedna myśl. Skoro wedle logiki ministra Ziobro wszystko łączy się ze wszystkim, to należy jeszcze raz rozważyć twierdzenie premiera Leszka Milera: Pan jest zerem, panie Ziobro Powiązania (zgodne z zasadami dialektyki) między tą wypowiedzią oraz panem Ziobro, a także jej prawdziwość pozostawiam czytelnikowi. Tomasz Klecor A teraz kilka linków: http://rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_070224/kraj/kraj_a_1.html http://rzeczpospolita.pl/dodatki/druga_strona_070224/druga_strona_a_2.html http://rzeczpospolita.pl/dodatki/druga_strona_070224/druga_strona_a_2.html |
Komentarze
Janusz
szukanie dziury w całym...
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.